Maar het is meer dan de gitaar. De composities zijn sterk, de beleving is groot en als zangeres Diane Blue mee gaat doen is het helemaal een bluesfeest. De combinatie brengt de mooiste nummers, zoals “Death Don’t Have No Mercy“. Dan hoor je ook dat een geliefd bandlid, Jim Mouradian, pas overleden was.

De manier om het gitaarspel van Ronnie Earl te beschrijven is inderdaad door het te vergelijken met B.B. King. Vooral de klank van de gitaar doet daar aan denken. Er is echter geen sprake van namaak, de stijl is eigen, net als de muziek die gemaakt wordt. Dit is moderne blues, 2017 blues waarin nieuwe inhoud aan de blues wordt gegeven, met elementen uit het verleden.

De muziek is aanstekelijk, swingt ook regelmatig de pan uit aan de hand van een Hammond orgel. Toevallige passanten thuis konden ook niet nalaten om hier even een opmerking over te maken. Daar voel ik ook een verbinding met B.B. King, de muziek weet je te pakken en te raken. Moderne blues op een heel hoog niveau.