“DRAAITAFEL” BESPREEKWEEK 13-12-2017

Share

Het Aanbod

Welke muziek vind je deze week onder de wekelijkse aankondiging "Draaitafel" bespreekweek", wat zijn de overblijvers na selectie van het aanbod?

Een doodnormale vraag na een bijzondere week. Ik heb in 8 dagen 3 optredens bijgewoond, eergisteren was er enorme sneeuwoverlast en gisteren was ik al om 06:30 op weg met de trein om maar niet als haringen in een ton naar m'n werk te hoeven.

Het voelt vooral raar dat er weer een week om is. De laatste 2 optredens, Ten Years After en Albert Hammond, geven wel al een tendens aan voor deze week, het rijke verleden van de popmuziek. Ook de draaitafel staat er vol mee. Ik ben me als het ware al aan het voorbereiden op het Top 2000 gebeuren van dit jaar.

Gisteravond zag ik nog een opname van de frontman Mike 'Monsieur Barso' Barson van Madness op TV (Top 2000: The Untold Stories). Hij verklaarde dat de hedendaags muziek zo weinig avontuurlijk en conservatief is. Een mening die ik gevoelsmatig graag bevestig, maar ook probeer te ontkrachten door te laten zien wat er dan wel aan goede muziek te beleven valt tegenwoordig. Toch zal deze bespreekweek over een oude avontuurlijke artiest gaan. Gary Numan, ooit van de new wave stroming.

De Opvaller(s)

Maar welke min of meer bekende artiesten hebben zich afgelopen week dus op de "Draaitafel" onderscheiden en gemanifesteerd als "Hé, dat is echt lekker om naar te luisteren!"?

Gary Numan - Savage (Songs from a Broken World):

De single "Are 'Friends' Electric?" met Tubeway Army was mijn eerste kennismaking met Gary Numan in 1979. Een exponent van de new wave en een spectaculair nieuwe sound voor die tijd.

Toch heeft Gary Numan dat succes nooit een opvolger kunnen geven. Ook nu zie ik de single "When The World Comes Apart" niet in de hitparade terecht komen. De muziek is meer dan goed genoeg, maar waar is het publiek voor deze muziek? 

De vernieuwing van 1979 is er niet op "Savage (Songs from a Broken World)", het klinkt in die zin heel vertrouwd. De kwaliteit van de muziek is wel verrassend hoog. Alle songs staan op zich en bieden een interessant aspect van de Gary Numan sound.

De stem van Gary Numan blijft ook een geval apart. Er zit een soort kreun in die zowel klagelijk als vragend kan klinken. De met bas en elektronische geluiden doorspekte muziek biedt altijd een sterk stuwend ritme en grote dynamische zeggingskracht in samenhang met zijn stem. Het straalt een soort mystieke, dreigende uitbundigheid uit die alleen bij Gary Numan te horen is. Ik hou ervan.

Tidal:

Spotify:

Share