Tagarchief: Susanne Sundfør – The Silicone Veil

DRAAITAFEL” BESPREEKWEEK 11-7-2017

Share

Het Aanbod

Welke muziek vind je deze week onder de wekelijkse aankondiging “"Draaitafel" bespreekweek", wat zijn de overblijvers na selectie van het aanbod?

Het invullen van die vraag heb ik deze keer een week uit moeten stellen. Soms soms lukt het niet om alles voor elkaar te krijgen en mooi weer helpt daar ook niet bij. De zomer periode is wat dat betreft op zich al een uitdaging.

Ondertussen denk ik na over een onderhoudsbeurt van de site en probeer wat dingetjes uit. Ook dat gaat veel tijd kosten en het is zonde om binnen te zitten bij mooi weer. Het voortzetten van het ritme zal er even niet in zitten.

De Opvaller(s)

Maar welke min of meer bekende artiesten hebben zich al onderscheiden en gemanifesteerd als "Hé, dat is echt lekker om naar te luisteren!"?

 

Susanne Sundfør - The Silicone Veil:

Al uit 2012 dit album. Susanne Sundfør was een onbekende artiest voor me, maar in Noorwegen heeft ze al een aantal zeer grote successen op haar naam staan. In haar samenwerkingsverbanden duiken namen op die wel meer bekend zijn in Nederland. De reden hiervoor is dat Susanne Sundfør solo geen Top 40 muziek maakt. Dit is eerder muziek van een vrije geest die het experiment zoekt dan een voor de hand liggende keuze maakt. 

Mijn grootste associatie met de muziek is gebaseerd op haar kristal heldere stem, die doet me aan Annie Haslam denken van Renaissance. De klassieke componenten in haar muziek geven dit verder een bodem. De manier van componeren is vergelijkbaar met de experimenteerdrift van b.v. Björk.

De stem en de bijzondere composities zijn de grote kracht van Susanne Sundfør. Als je voor de stem valt is het misschien nog even wennen aan de combinatie van harp of strijkers met elektronische geluiden. Als dat ook gepasseerd is kan het ontdekken van de composities beginnen. En hier valt echt wat in te ontdekken. Na een aantal keer luisteren zal dat niet anders zijn. De composities worden in een rechte lijn opgebouwd en kijken of vallen niet meer terug op wat er gepasseerd is.

Op naar het volgende album "Ten Love Songs", wat ook al weer 2 jaar oud is. En we zitten ook al dicht bij de release van "Music for People in Trouble". Smullen maar.

Tidal:

Spotify:

Dan Caine & musicformessier - Timelessness:

Dan Caine houdt al een tijdje m'n aandacht vast. Eerst met "Transitions", wat onlangs uitgebracht is, en nu met "Timelessness" wat van eind 2016 is. Waar "Transitions" net de Bespreekweek niet haalde kan ik na het horen van "Timelessness" niet meer om een bespreking heen. Dit is te mooi.

De elektrische gitaarklanken van Dan Caine zijn zo mooi, hij maakt van elke aanslag een moment van bewondering, van meeleven. In de jaren 60 had je ook van de bandjes die hits volledig op dit soort gitaarklanken baseerden. Waarvan "Apache" in de versie van The Shadows waarschijnlijk het bekendst geworden is.

Op "Timelessness" is geen rock & roll te horen, maar is het een en al rust en relaxedheid. De gitaarklanken worden gebruikt om geluidsbeelden te creëren.

Hoe saai, zou je kunnen denken, toch weet Dan Caine juist wel spanning in de composities te brengen. De kracht van deze muziek is juist dat dit continue om meer vraagt. Schoonheid is verslavend.

Tidal:

Spotify:

Share