“Draaitafel” Week 52 2015

Share

De week van de CD-SCORE “draaitafel” (52)

 

Editie 7:

De week van het opruimen. Veel muziek was mooi, maar niet goed genoeg voor een recensie. Op naar 2016.

Ik hoop dat er nog veel leuke nieuwe releases komen die de kerst niet gehaald hebben. Ik mis nu toch wel de opwinding van verrassend mooie muziek van een onbekende band.

Adele ‎– 25Adele: De nieuwe plaat van Adele kan niemand ontgaan zijn. De hype is enorm, maar ik miste een kritische houding. Kan iemand ook een derde goeie CD op rij afleveren? Ook al neem je er 4 jaar voor? Iedereen lijkt er bij voorbaat van overtuigd dat de muziek goed is. 

Ik moet toegeven dat ook bij mij de verwachtingen hoog waren. En hoog blijven, het is weer een heel goeie plaat met een paar steengoeie nummers. De stem is fantastisch, de productie perfect, de arrangementen heel Adele. Top kwaliteit.

En, we hebben kaartjes voor de Ziggodome. Nu al het concert van het jaar 2016.

Coldplay - A Head Full Of DreamsColdplay: Nieuwe muziek van Coldplay. Ik kan niet zeggen dat ik er op zat te wachten, "Ghost stories" lijkt nog maar zo kort geleden, en het media offensief om bekendheid aan het album te geven vind ik irritant. 

Toch maar geluisterd en het viel positief uit. Lekkere frisse nummers, wel af en toe wat te modern (hitlijst georiënteerd) klinkend, maar vooral de kennelijke eenvoud van de Coldplay klassiekers lijkt aanwezig te zijn. Dit kan nog wat worden.

Gabriel Rios - This Marauder's MidnightGabriel Rios: Het nummer "Broad daylight" van het album "Ghostboy" is geniaal en prachtig. Ga ik voor de hele CD zitten, dan wordt ik na een paar nummers onrustig. het houdt m'n aandacht niet vast.

Nu gekozen is voor een geheel op akoestische gitaar gebaseerd album is het een heel ander verhaal. Heerlijke muziek met een typische "Rios" klank. 

 

Nieuwe artiesten deze week:

Ben Caplan + The Casual Smokers: Een Canadese Catweazle? Een debuut. Een muzikant met een eigen stijl. De stem doet aan Tom Jones denken, maar ook aan Tom Waits. Geen slechte combinatie. M'n dochter is heel enthousiast over z'n optreden. Een belofte dus.

Naive Set: Hé, een Nederlandse band. Het tweede album al. Goed in het gehoor en voor de hand liggende muziek. Klinkt als een grote band in wording. Hoe ik dat kan horen weet ik niet, het zijn de gedachtes die opkomen. De aanleiding is voor de hand liggende aard. Hoe doe je dat zonder saai te zijn. Hier zit meer achter!

Share